Ząbkowanie - test na cierpliwość

środa, 26 sierpnia 2009 21:49

Wpisany przez Administrator

Lekarze radzą przygotowywać się na ząbkowanie niemowlaka około szóstego miesiąca jego życia. Większość dzieci w tym okresie szczególnie mocno się ślini i zaczyna marudzić z powodu wyżynającego się ząbka.Zdarza się jednak, że pierwszy ząbek pojawia się wyjątkowo późno, lub nader wcześnie. Mój syn w co niewiele osób mogło uwierzyć miał pierwsze dwa ząbki zanim skończył cztery miesiące. Po ich przetarci się zaczęło się ząbkowanie na dobre i każdego następnego miesiąca obserwowaliśmy i znosiliśmy dzielnie, bo to naprawdę bardzo trudny okres zarówno dla cierpiącego malucha jak i jego równie cierpiących i ćwiczących sobie cierpliwość rodziców – pojawianie się kolejnych białych ząbków.


Jak zauważyć, że dziecko ząbkuje? Wiele symptomów na to wskazuje. Mój syn potwornie się ślinił i to już na początku 3 miesiąca życia, potem pojawiły się rozpulchnione dziąsła i płacz. Na szczęście odbyło się bez gorączki, ale młody był po prostu przez rok taki nieznośny, że dziś z podziwem zastanawiamy się jak udało się nam przetrwać tamten okres. Nieprzespane noce, całodzienne czuwania, wielogodzinne spacery… Na kaprysy naszego syncia niewiele pomagało, żeli na ząbkowanie wypróbowaliśmy chyba każdy, który pojawił się na rynku. Niestety, nie przynosiły one spodziewanych i reklamowanych przez producenta efektów. W napadzie marudzenia i płaczu masowanie przy ich pomocy przynosiło maleństwu ulgę, ale tylko na 15 – 20 minut. Po prostu ząbkowanie dawało mu się szczególnie we znaki, a on nam.


Gdy jednego razu nie udało się mu obudzić się po raz kolejny w nocy, ze strachem wstawałam by sprawdzić, czy żyje. Ale było to już niemalże rok po jego narodzinach i ząbkowanie dobiegało końca. Będącym w podobnym wieku dzieciom koleżanek – właśnie zaczynały wyrzynać się zęby – nasz syn miał już ich cały piękny garnitur, o czym przypominał, gdy coś mu się nie spodobało, wbijając go w nasze ręce.


Jak pomóc dziecku i jego rodzicom w ząbkowaniu?
Przede wszystkim musimy uzbroić się w cierpliwość. Są dzieci, które przechodzą ten okres zupełnie bezboleśnie i niemalże bezobjawego. Ich rodzice przez przypadek odkrywają któregoś dnia, że dzidzi wyszedł ząbek. Ale są też i dzieci, które potrafią w czasie ząbkowania dać się naprawdę rodzicom we znaki. Przykładem tego jest mój syn. Co wtedy robić? Przede wszystkim uzbroić się w cierpliwość i pamiętać, że ten okres kiedyś minie, nawet gdyby ciągnął się okropnie długo… Trzeba próbować ulżyć dziecku preparatami dostępnymi na rynku. A nóż na Waszego Bąbla za działają. Na mojego syncia nie działały ani żele na bolesne ząbkowanie, ani herbatka z melisy na spokojną noc, ani specjalny syrop o właściwościach uspakajających przepisany przez pediatrę… Ale warto próbować, oczywiście konsultując medykamenty z zaufanym pediatrą.