Piękność dnia

Wpisany przez Administrator

To, według mnie, film odważniejszy i bardziej prowokujący niż “Nagi instynkt”! Zrealizowana w 1967r.przez Luisa Bunuela „Piękność dnia” („Belle de jour”) to, obok obrazów Vadima, jedna z najsłynniejszych produkcji tamtego okresu, będąca manifestem przemian w obyczajowości. To również jedna najbardziej znanych ról Catherine Deneuve i Złoty Lew na festiwalu w Wenecji za najlepszy film roku.

W obrazoburczej „Piękności dnia” Deneuve, nie obawiająca się nigdy trudnych ról, zagrała, przykładną żonę szanowanego lekarza i ,z pozoru, szczęśliwą panią domu, potajemnie realizującą swe ciemne, seksualne fascynacje. Nie zrealizowana w pożyciu małżeńskim Severine, szuka odmiany i zaspokojenia swych seksualnych potrzeb, pracując w eleganckim, paryskim domu publicznym. Będąc jedyną burżuazyjną prostytutką, obdarzoną przy tym nieskazitelną urodą, cieszy się ogromnym powodzeniem w swym fachu i szybko zyskuje stałych klientów. Pracując tylko w dzień (stąd jej „zawodowy” pseudonim Piękność Dnia), a konkretnie do 17.00, nie wzbudza podejrzeń u zajętego karierą męża. W taki sposób jej życie toczyłoby się dalej swym „naturalnym” rytmem, gdyby nie chora fascynacja zakochanego w niej, młodego klienta, doprowadzająca w efekcie do nieuniknionej tragedii.
„Piękność dnia”, choć jak większość obrazów Bunuela jest tworem surrealistycznym, ukazuje przebieg gier miłosnych w sposób dość jednoznaczny. Po jej premierze Paryż krzyczał z oburzenia. Jednak dla Deneuve tak perwersyjna rola okazała sie właściwym krokiem. Zamiast grzecznej gwiazdy, perwersyjna rola Severine przyczyniła się do jej wizerunku aktorki ciekawej, mającej wiele do pokazania w artystycznym, oczywiście, sensie.
Producja : Titti Films, Francja 1967
Reżyseria : Luis Bunuel
Scenariusz : Luis Bunuel, Jean-Claude Carrere, na podstawie powieści Josepha Kessela