Warto mimo wszystko

Wpisany przez Administrator

Pozycja z gatunku dialogi, w której Wojciech Szczawiński, za sprawą wnikliwych pytań, dociera do najgłębszych tajników aktorstwa i osobowości znanej artystki. W efekcie poznajemy dwa intrygujące oblicza Anny Dymnej – aktorki i zaangażowanego w sprawy społeczne człowieka

Anna Dymna jako aktorka, to wybitne role u wybitnych reżyserów. To niezapomniane kreacje filmowe i teatralne, przynoszące artystce niezliczona ilość nagród i uznanie publiczności.. "Aura emocjonalna, jaka ją otacza, jest swoistym fenomenem. To coś więcej niż sympatia i podziw. Dymna zdobyła zaufanie widzów. Niezmiernie to trudne, bo na aktorstwie ciąży piętno zawodu uprawianego przez ludzi kolorowych, ale cokolwiek niepoważnych. Wewnętrznie rozedrganych, skrytych za maskami, uwikłanych w gry ze sobą. Z jednej strony jest więc fascynacja tymi, którzy potrafią zacierać granice między realnością a fantazją, z drugiej - pewien dystans. Anna Dymna potrafiła pokonać tę sprzeczność, gdyż jej kreacje, a także wypowiedzi, pozbawione są narcyzmu, egzaltacji i artystowskiej kokieterii." (Krzysztof Demidowicz, "Film" nr 4/1995)
Ale aktorstwo nigdy nie przesłoniło jej tego, co najważniejsze. Anna Dymna znana jest bardzo z działalności charytatywnej. W roku 2000 została odznaczona medalem Św. Brata Alberta za inicjowanie i wspieranie akcji charytatywnych na terenie Krakowa, szczególnie za pomoc na rzecz uchodźców z Kosowa i zaangażowanie w akcje wspomagające stowarzyszenia i organizacje osób niepełnosprawnych. Prowadzi w telewizji publicznej cykl comiesięcznych programów na temat integracji osób zdrowych i niepełnosprawnych "Anna Dymna Spotkajmy się". Efektem tego programu oraz nadsyłanych do niej pieniędzy jest założenie przez aktorkę fundacji "Mimo Wszystko".
Jest szczególnie blisko związana z ośrodkiem dla niepełnosprawnych umysłowo w Radwanowicach. Ten kontakt zapoczątkowało zaproszenie do przewodniczenia jury przeglądu twórczości teatralnej osób niepełnosprawnych, potem sama zaczęła tam utrzymywać Warsztaty Terapii Artystycznej. 5 marca 2001 wraz z Fundacją im. Brata Alberta w zorganizowała Festiwal Twórczości Teatralno-Muzycznej Osób Niepełnosprawnych Intelektualnie "Albertiana", który odtąd odbywa się corocznie.
W 2002 zainicjowała odbywający się w niedzielne przedpołudnia Krakowski Salon Poezji w Teatrze im. Juliusza Słowackiego, który prowadzi wraz z Józefem Opalskim, Bronisławem Majem oraz dyrektorem teatru, mężem Krzysztofem Orzechowskim. Salon cieszy się dużą popularnością i ma oddziały w Czechowicach-Dziedzicach, Częstochowie, Gdańsku, Gliwicach, Opolu, Tarnowie i Tczewie. Krakowski Salon Poezji został uhonorowany nagrodą literacką Nike za najciekawszą działalność kulturalną w regionie w roku 2003.
Anna Dymna, jaką odkrywamy za sprawą tej niezwykłej książki to kobieta ciepła i pogodna. Niczego nie ocenia, nie wartościuje i nie narzeka, przyjmując życie takie, jakie rzeczywiście jest. W sposób niewiarygodnie naturalne łączy e cech z odwaga i zdecydowaniem. Nie boi się wyzwań i trudów związanych z prowadzeniem powołanej przez siebie fundacji. Twierdzi, że mimo wszystko - warto